News

   'Ik leef mijn droom zolang het kan.'




Op dinsdag 9 november aanstaande om 20:25 uur zal Wanda te zien zijn op Nederland 3 in het programma van BNN 'Je zal het maar zijn'.



Noot Wanda: Ik had in eerste instantie geen behoefte mee te werken aan het programma, met name, daar door privéomstandigheden, onder ander wegens het overlijden van mijn moeder, mijn hoofd er totaal niet naar stond en ik voor mijn doen in een slechte off season shape ben. Uiteindelijk heb ik besloten de uitdaging aan te gaan en toch mee te doen aan het programma. Achteraf gezien vond ik het een leuke ervaring en ik hoop heel eerlijk gezegd dat ik niet al te naïef klink als ik zeg, dat hopelijk door mijn deelname aan het programma de sport wat meer (positieve) bekendheid krijgt onder de 'gewone' mensen. Mijn dank gaat uit naar onder andere mevrouw M. Braun, mevrouw S. Hilbrand en de rest van de 'crew'.

Lieve mama,

Daar zit ik dan….een blanco A4-papiertje voor m’n neus. Het is nu donderdagavond, tien voor elf. Een dag na je heengaan. Gedachten razen door m’n hoofd als een krachtige orkaanstorm. En terwijl ik mijn pen richting papier breng, bevind ik mij plots in het oog van de storm. Complete stilte. Complete leegte. Woorden schieten tekort. Want mama: ,Wat moet ik zeggen?!' ,Hoe kan ik op papier zetten, wat ik nu voel?!' ,Is dit überhaupt wel in woorden te omvatten?!' ,En doen woorden geen afbreuk aan mijn gevoel?!' En als je mij kunt horen, weet ik dat je denkt: Dat hoeft ook niet. Ik houd toch wel van je. Je bent mijn dochter! 
  Maar mama, ik wil het wel. En ik ga het ook proberen. Want ik kan je niet terughalen.. en als ik het wel kon, zou ik het hoogstwaarschijnlijk toch niet doen, want dat zou egoïstisch zijn. Je hebt zoveel geleden en zo hard moeten strijden. Vooral de afgelopen drie weken. En mama, wat ben ik toen des te meer gaan beseffen hoeveel ik op je lijk. We hebben elkaar in die drie weken beter leren kennen.. en herkenen.. dan ooit tevoren. Ik had zo graag gewild, dat we nog meer tijd hadden… om die zandloper om te keren en de verloren tijd in te halen. Dat heb ik overigens altijd gewild.. èn gehoopt. Diep in mijn hart! Want mama, ik houd ontzettend veel van je en ik ben er apetrots op, dat ik zoveel op jou lijk. Maar er is één verschil: er is geen grotere en dappere vechter als jij, mama. En daarom ben jij mijn grote voorbeeld en ik jou grote fan. Die opgestoken arm met die gebalde vuist, zal ik nooit vergeten mama.
Rust nu maar zacht, lieve mama. Bea zei, vlak voordat je heen mocht gaan: ,,het is Dooms-day vandaag. Zestien juni, Dooms-day!” En ik kon niks anders, dan alleen maar ja knikken. Een brok in mijn keel. Tranen verdringend. Maar misschien is het niet alleen Dooms-day, misschien is het ook wel Day-day. Want mama, ben je niet ook bevrijd…?? Eindelijk geen pijn meer, geen infusen meer, waar je zo de pest aan had, geen frustraties meer, omdat je je niet verstaanbaar kon maken, vanwege die pijp in je keel voor de beademing, geen angst meer, geen verdriet meer, geen stress meer….
  En als je mij nu kunt horen mama, mag ik je dan vragen of  je af en toe een kijkje zou willen nemen bij papa, want papa mist je zo! En ook bij Robin en Sabine. Dan kun je ook gelijk hun nieuwe huis zien. En bij Bea en Erwin.. en hun twee stoere draakjes, die zó weg van je waren en jij van hun. En als je dan nog heel misschien de kans ziet èn de tijd hebt, zou je dan ook héél misschien en héél even een keertje bij Jacky en mij langs kunnen komen? Want óók wij missen jou zó erg. En we willen heel graag weten of dat het goed met je gaat.. en laten weten..dat we van je houden, je altijd in onze gedachten en in onze harten bent en zál blijven, maar je óók ontzettend missen! Dat die leegte niet is op te vullen! En dat dat ook nooit zal gebeuren! Maar ‘t allerbelangrijkste vind ik mama, dat je rust hebt en dat je berusting hebt gevonden. Dat je pijnloos en gelukkig bent. Dan ben ik ook gelukkig.

 

Rust zacht lieve, lieve mama. Ik houd van je! En ik mis je!

 

Dikke kus, kruimeltje. 


            

Inmiddels alweer bijna een maand terug in Nederland na een week 'Amerika'  t.b.v. 'The (amateur) Arnold Classic 2010', welke in de eerste week van maart heeft plaatsgevonden. Gelukkig ben ik nu aardig bijgekomen van een wedstrijdvoorbereiding, welke bijna anderhalf jaar in beslag heeft genomen. Eerst natuurlijk 'The Dutch Grandprix' van afgelopen jaar en daarna door naar de AC in Amerika...




(Meer info is binnenkort te vinden in de tweede editie van mijn nieuwsbrief en/of mijn (wedstrijd)weblog.) 

"IT WAS NO BED OF ROSES....." 
Hallo allemaal,

Zoals jullie wel gemerkt hebben, is het een tijdje stil geweest rondom mijn website. Dat komt, doordat ik in voorbereiding was voor de 'Dutch Grandprix', welke gehouden werd op 10 oktober jl.

Het was dit keer een erg hechtische en chaotische voorbereiding. Rommelig ook. Mischien is dat meer het goede woord. Een voorbereiding voor een wedstrijd, waarvan ik in eerste instantie twijfelde of ik er wel aan mee moest doen. Met name, doordat er ook min of meer een kwalificatie voor de 'Arnold Classic'  in Amerika, een van de belangrijkste amateur wedstrijden die er zijn, aan vasthing. Een kwalificatie, waarvan ik niet eens zou durven dromen om er voor in aanmerking te komen.



(Lees meer in de eerste edite van mijn nieuwsbrief
en/of mijn (wedstrijd)weblog.)

Het heeft even mogen duren, maar hier is hij dan uiteindelijk: mijn eigen website. Ik hoop dat je de site niet alleen leuk, maar ook informatief vindt. En van tijd tot tijd zal ik de site dan ook aanvullen met diverse informatie. Voor vragen en/of reacties, kun je me altijd mailen, maar je kunt natuurlijk ook het gastenboek invullen.

Groetjes, Wanda

Op 24 januari jl. vond er voorafgaand aan de Nieuwjaarsparty, welke georganiseerd was door 'Dutch Bodybuilding Promotions', een award-uitreiking plaats. Er waren diverse categorieen, waaronder die van beste Nederlandse amateur bodybuildster van het jaar 2008. In de weken voorafgaand aan de uitreiking, hadden er voor de betreffende categorieen nominatieronden plaatsgevonden, waarin men o.a. kon stemmen op zijn/haar favoriet. Ik was zeer vereerd te horen dat ik een van de genomineerden bleek te zijn voor de titel beste (Nederlandse) amateur bodybuildster en tot mijn grote verrassing mocht ik deze avond de betreffende award nog in ontvangst nemen ook. Ik wil hierbij dan ook graag van de gelegenheid gebruik maken degenen te bedanken, die mij genomineerd en uiteindelijk verkozen hebben.